Przejdź do treści

Artykuł

Normalizacja EBITDA przed sprzedażą firmy: które korekty mają uzasadnienie, a które nie

Mnożnik jest publiczny, EBITDA jest negocjowana. Sprzedający dokłada korekty, kupujący je skreśla — a cena zmienia się o mnożnik razy każda z nich. Poniżej: jak odróżnić korektę, która się obroni, od takiej, która tylko wydłuży badanie.

Autor: Tomasz FordymackiOpublikowano:

Dlaczego EBITDA z rachunku wyników to za mało

EBITDA księgowa opisuje spółkę taką, jaką prowadził dotychczasowy właściciel: z jego wynagrodzeniem, jego samochodem, jego decyzjami o odpisach i jego jednorazowymi zdarzeniami. Kupujący płaci za spółkę taką, jaka będzie po transakcji. Normalizacja to przejście od pierwszej do drugiej — i właśnie dlatego jest polem sporu: obie strony mają interes, żeby przesunąć granicę w swoją stronę.

Tabela korekt: uzasadnione, dyskusyjne, nieuzasadnione

KorektaOcenaWarunek / typowy błąd
Wynagrodzenie właściciela powyżej rynkowegouzasadnionatylko nadwyżka nad stawką, za którą da się zatrudnić następcę; w drugą stronę też — właściciel „za darmo” to korekta ujemna
Odprawy, ugody, zakończone sporyuzasadnionadokument i data; spór w toku to rezerwa w moście, nie korekta EBITDA
Koszty prywatne w firmie (auto, podróże, rodzina na etacie)uzasadnionalista imienna pozycji z fakturami; „około 10 % kosztów ogólnych” nie przechodzi
Jednorazowy odpis zapasów lub należnościdyskusyjnajeśli odpisy są co roku, to nie są jednorazowe — kupujący sprawdzi trzy lata
Transakcje z podmiotami powiązanymi (czynsz, usługi)dyskusyjnakorekta do stawki rynkowej w obie strony; wymaga wyceny rynkowej, nie deklaracji
Koszty rozwoju, marketingu, rekrutacji „ponad normę”dyskusyjnaprzechodzi tylko z dowodem, że efekt (produkt, zespół) jest już w spółce i nie wymaga powtórki
„Koszty, których nowy właściciel nie poniesie”nieuzasadnionato synergia kupującego, nie cecha spółki — kupujący nie płaci sprzedającemu za własne oszczędności
Utracony przychód („gdyby nie pandemia / awaria / klient”)nieuzasadnionakorekty przychodowe kupujący odrzuca niemal zawsze; można pokazać w scenariuszu, nie w EBITDA
Normalizacja „słabego roku” do średniejnieuzasadnionato zmiana podstawy mnożnika, nie korekta — negocjuje się przez wybór okresu (LTM, średnia 3-letnia), jawnie

Przykład liczbowy

Spółka usługowa, przychody 31,6 mln zł, EBITDA księgowa 3,4 mln zł, mnożnik ustalony w liście intencyjnym: 5,5×. Sprzedający przedstawia listę dziewięciu korekt na łącznie 1,1 mln zł — EBITDA „skorygowana” 4,5 mln zł, cena 24,8 mln zł. Po przejściu przez tabelę powyżej: obronione 0,42 mln zł (wynagrodzenie właściciela ponad rynek 0,25, odprawa 0,12, koszty prywatne 0,05), dyskusyjne 0,30 mln zł (odpis należności — sprawdzony w trzech latach, wystąpił raz), odrzucone 0,38 mln zł (utracony przychód, „koszty, których nie będzie”). Wynik: EBITDA 4,12 mln zł, cena 22,7 mln zł — o 2,1 mln zł mniej niż w liście sprzedającego, o 4,0 mln zł więcej niż bez normalizacji.

Jak przygotować listę korekt, która przetrwa badanie

  1. 1Numer, kwota, dokumentKażda korekta osobno, z odwołaniem do faktury, umowy albo uchwały. Korekty „pakietowe” kupujący odrzuca w całości, bo nie może się o nie spierać osobno.
  2. 2Trzy lata, nie jedenKorekta jednorazowa musi być jednorazowa w trzech latach. Odpis, który wraca co roku, to koszt działalności.
  3. 3Korekty w obie stronyLista, która zawiera wyłącznie korekty dodatnie, traci wiarygodność w pierwszej minucie. Właściciel pracujący za symboliczne wynagrodzenie, czynsz od rodziny poniżej rynku, brak rezerwy urlopowej — to korekty ujemne i lepiej, żeby pojawiły się od sprzedającego.
  4. 4Oddziel korekty od mostuSpór w toku, zaległy podatek, uchwalona dywidenda to pozycje mostu EV → equity, nie EBITDA. Wrzucone do korekt liczą się dwa razy — na niekorzyść sprzedającego, gdy kupujący to zauważy.

Kalkulator: most od wartości przedsiębiorstwa do wartości udziałów

Analiza finansowa przed sprzedażą lub zakupem firmy

Najczęstsze pytania

Czy normalizację robi sprzedający, czy kupujący?

Obie strony — i to jest w porządku, o ile każda ma listę z dokumentami. Sprzedający przygotowuje ją przed procesem (vendor due diligence w małej skali), kupujący weryfikuje w badaniu. Rozmowa jest krótka, gdy obie listy różnią się dwiema pozycjami, a nie dwudziestoma.

Jaki okres brać za podstawę: ostatni rok czy średnią?

Standard to ostatnie dwanaście miesięcy (LTM), bo najlepiej opisuje spółkę, którą kupujący dostanie. Średnia trzyletnia ma sens przy dużej zmienności — ale wtedy jest to jawna decyzja o podstawie mnożnika, negocjowana osobno, a nie „korekta”.

Czy wynagrodzenie właściciela zawsze się koryguje?

Zawsze się sprawdza, nie zawsze koryguje. Punkt odniesienia to koszt zatrudnienia osoby, która przejmie obowiązki właściciela — z pełnymi składkami po stronie pracodawcy. Jeśli właściciel bierze 40 tys. miesięcznie, a dyrektor zarządzający kosztowałby 30 — korekta dodatnia 120 tys. rocznie. Jeśli bierze 5 tys. — korekta ujemna, i kupujący ją znajdzie.

Porozmawiajmy o Twojej sytuacji

Napisz kilka zdań o firmie i problemie. Odpowiadam w ciągu dwóch dni roboczych, a pierwsza rozmowa nic nie kosztuje.

Napisz do mnie

Strona liczy odwiedziny bez plików cookie. Za Twoją zgodą włączę też Google Analytics (cookie na 2 lata), żeby wiedzieć, które kalkulatory i artykuły są czytane. Bez zgody nic nie trafia do Google. Szczegóły w nocie prawnej.